Η τάση να συνεχίζουμε να επενδύουμε χρήματα, χρόνο ή προσπάθεια σε μια δραστηριότητα επειδή έχουμε ήδη επενδύσει σημαντικούς πόρους σε αυτήν, ακόμη κι όταν τα νέα δεδομένα δείχνουν ότι η συνέχιση δεν αποτελεί πλέον την καλύτερη επιλογή.
Η τάση να αποδίδουμε μεγαλύτερη αξία σε ένα αγαθό απλώς επειδή μας ανήκει, ζητώντας συχνά περισσότερα για να το αποχωριστούμε από όσα θα ήμασταν διατεθειμένοι να πληρώσουμε για να το αποκτήσουμε.
Η τάση να βιώνουμε τις απώλειες εντονότερα από τα αντίστοιχα κέρδη, με αποτέλεσμα ο φόβος του τι μπορεί να χάσουμε να επηρεάζει δυσανάλογα τις αποφάσεις μας.
Η τάση να συνεχίζουμε ή να αυξάνουμε την επένδυση πόρων σε μια προβληματική πορεία δράσης, ακόμη και όταν τα αρνητικά δεδομένα υποδεικνύουν ότι θα ήταν προτιμότερο να σταματήσουμε ή να αλλάξουμε κατεύθυνση.
Η τάση να αποδίδουμε δυσανάλογα μεγαλύτερη αξία στις άμεσες ανταμοιβές σε σχέση με τις μελλοντικές, με αποτέλεσμα να προτιμούμε συχνά μικρότερα οφέλη τώρα αντί για μεγαλύτερα αργότερα.
Η τάση να αποδίδουμε μεγαλύτερη αξία σε αντικείμενα ή δημιουργίες που έχουμε συναρμολογήσει, κατασκευάσει ή διαμορφώσει οι ίδιοι, λόγω της προσωπικής προσπάθειας και συμμετοχής μας.
Η τάση των επενδυτών να πωλούν σχετικά γρήγορα τις κερδισμένες επενδύσεις τους, ενώ διατηρούν για μεγαλύτερο διάστημα τις ζημιογόνες, δυσκολευόμενοι να αποδεχτούν την πραγματοποίηση μιας απώλειας.
Η τάση να αποδίδουμε μεγαλύτερη αξία σε ένα αποτέλεσμα ή μια εμπειρία επειδή έχουμε καταβάλει σημαντική προσπάθεια για να το αποκτήσουμε, ακόμη κι όταν η αντικειμενική του αξία δεν δικαιολογεί πλήρως αυτή την αξιολόγηση.
Η τάση να αναλαμβάνουμε μεγαλύτερο ρίσκο όταν αισθανόμαστε ότι έχουμε αυξημένη προστασία ή ασφάλεια, ενδεχομένως αντισταθμίζοντας μέρος του οφέλους των μέτρων ασφαλείας.
Η τάση να αισθανόμαστε εντονότερη συναισθηματική σύνδεση και, υπό ορισμένες συνθήκες, να προσφέρουμε μεγαλύτερη βοήθεια σε ένα συγκεκριμένο, αναγνωρίσιμο θύμα παρά σε μια απρόσωπη στατιστική ομάδα ανθρώπων που έχουν ανάγκη.
Η τάση να θυμόμαστε καλύτερα πληροφορίες που παράγουμε ή συμπληρώνουμε ενεργά οι ίδιοι, σε σύγκριση με αντίστοιχες πληροφορίες που απλώς διαβάζουμε ή ακούμε έτοιμες.
Η τάση να θεωρούμε ότι μία διαθέσιμη μονάδα ενός προϊόντος ή μιας δραστηριότητας αποτελεί την κατάλληλη ποσότητα που πρέπει να καταναλώσουμε ή να ολοκληρώσουμε, ακόμη κι όταν υπερβαίνει τις πραγματικές μας ανάγκες.
Η τάση να προσαρμόζουμε τη συμπεριφορά μας ανάλογα με τον κίνδυνο που αντιλαμβανόμαστε, αναλαμβάνοντας ενδεχομένως μεγαλύτερο ρίσκο όταν αισθανόμαστε περισσότερο προστατευμένοι.
Η τάση να θεωρούμε ότι κάτι είναι καλύτερο, αποτελεσματικότερο ή πιο επιθυμητό απλώς επειδή είναι καινούργιο ή σύγχρονο, χωρίς να αξιολογούμε επαρκώς την πραγματική του αξία.
Η τάση να προτιμούμε την πλήρη εξάλειψη ενός συγκεκριμένου κινδύνου, ακόμη κι όταν μια εναλλακτική επιλογή θα μπορούσε να μειώσει πολύ περισσότερο τον συνολικό κίνδυνο χωρίς να τον μηδενίζει.
Η τάση να αντιλαμβανόμαστε ένα αποτέλεσμα ως βέβαιο, ενώ στην πραγματικότητα εξαρτάται από ένα προηγούμενο αβέβαιο γεγονός, ιδιαίτερα όταν μια απόφαση παρουσιάζεται σε διαδοχικά στάδια.
Η τάση να αυξάνουμε ή να συνεχίζουμε την επένδυση χρόνου, χρημάτων ή προσπάθειας σε μια αποτυχημένη πορεία δράσης, επειδή έχουμε ήδη επενδύσει σημαντικούς πόρους σε αυτήν.
Η ιδέα ότι οι πληροφορίες που απαιτούν μεγαλύτερη νοητική προσπάθεια για να κατανοηθούν μπορεί να απομνημονεύονται καλύτερα, όταν η δυσκολία οδηγεί σε βαθύτερη και ενεργότερη επεξεργασία.