Η τάση να θεωρούμε τη δική μας αντίληψη της πραγματικότητας αντικειμενική και αμερόληπτη, αποδίδοντας συχνά τις διαφωνίες με τους άλλους σε δική τους άγνοια, παραλογισμό ή προκατάληψη.
Η τάση να αναγνωρίζουμε ευκολότερα τις γνωστικές προκαταλήψεις στους άλλους ανθρώπους παρά στον εαυτό μας, θεωρώντας συχνά ότι οι δικές μας κρίσεις είναι πιο αντικειμενικές και αμερόληπτες.
Η τάση να περιμένουμε ότι οι άλλοι θα επηρεαστούν περισσότερο από προσωπικά συμφέροντα και εγωκεντρικά κίνητρα απ’ ό,τι εμείς οι ίδιοι, θεωρώντας τις δικές μας αξιολογήσεις πιο δίκαιες και αντικειμενικές.