Η αρχή της προτίμησης σε απλούστερες εξηγήσεις όταν αυτές ερμηνεύουν επαρκώς τα διαθέσιμα δεδομένα, χωρίς να απαιτούν περιττές υποθέσεις ή πολυπλοκότητα.
Η τάση να αναζητούμε περισσότερες πληροφορίες ακόμη κι όταν αυτές δεν είναι πιθανό να αλλάξουν την απόφασή μας, συγχέοντας την πρόσθετη γνώση με την πραγματική αξία για τη λήψη αποφάσεων.
Η τάση να θεωρούμε ότι ένα σύνθετο γεγονός, το οποίο απαιτεί να ισχύουν ταυτόχρονα πολλαπλές προϋποθέσεις, είναι πιθανότερο από ένα απλούστερο γεγονός που το περιλαμβάνει.
Η τάση να αξιολογούμε τη λογική εγκυρότητα ενός επιχειρήματος με βάση το κατά πόσο το συμπέρασμά του συμφωνεί με τις υπάρχουσες πεποιθήσεις μας, αντί να εξετάζουμε αποκλειστικά αν προκύπτει λογικά από τις προκείμενες.
Η τάση να αφιερώνουμε δυσανάλογο χρόνο και προσοχή σε μικρής σημασίας και εύκολα κατανοητά ζητήματα, παραμελώντας σημαντικότερα αλλά πιο σύνθετα θέματα.
Η τάση να προτιμούμε επιλογές με γνωστές και σαφείς πιθανότητες αντί για επιλογές με ασαφή ή άγνωστα ενδεχόμενα, ακόμη κι όταν οι δεύτερες μπορεί να προσφέρουν ίση ή μεγαλύτερη αναμενόμενη αξία.
Η τάση να αξιολογούμε μια επιλογή μικρότερης αντικειμενικής αξίας ως καλύτερη από μια μεγαλύτερη, όταν εξετάζουμε τις επιλογές ξεχωριστά και εστιάζουμε σε χαρακτηριστικά που αξιολογούνται ευκολότερα.
Η τάση να αξιολογούμε μια φράση ως πιο αληθινή ή αξιόπιστη επειδή έχει ομοιοκαταληξία, ακόμη κι όταν μια διαφορετική διατύπωση μεταφέρει το ίδιο νόημα χωρίς να παρέχει λιγότερα ή περισσότερα αποδεικτικά στοιχεία.
Η τάση να αξιολογούμε μια φράση ως πιο αληθινή ή αξιόπιστη επειδή έχει ομοιοκαταληξία, ακόμη κι όταν μια διαφορετική διατύπωση μεταφέρει το ίδιο νόημα χωρίς να παρέχει λιγότερα ή περισσότερα αποδεικτικά στοιχεία.