Η θετική αλλαγή που μπορεί να παρατηρηθεί σε συμπτώματα ή στην εμπειρία ενός ατόμου λόγω προσδοκιών, προηγούμενης μάθησης και του θεραπευτικού πλαισίου, ακόμη και όταν η παρέμβαση δεν περιέχει το ειδικό ενεργό θεραπευτικό συστατικό.
Η τάση να επιτρέπουμε σε μία θετική εντύπωση ή χαρακτηριστικό ενός ανθρώπου, προϊόντος ή οργανισμού να επηρεάζει τη συνολική αξιολόγησή του, αποδίδοντάς του και άλλα θετικά χαρακτηριστικά χωρίς επαρκή στοιχεία.
Η τάση να θεωρούμε ότι ορισμένες κατηγορίες ανθρώπων ή πραγμάτων διαθέτουν μια βαθύτερη, κοινή και σχετικά σταθερή ουσία που καθορίζει τα χαρακτηριστικά και την ταυτότητά τους, οδηγώντας ενδεχομένως σε στερεότυπα και γενικεύσεις.
Η τάση να αντιλαμβανόμαστε ένα αντικείμενο κυρίως μέσα από τη συνηθισμένη του λειτουργία, δυσκολευόμενοι να αναγνωρίσουμε εναλλακτικές χρήσεις και δυνατότητες που θα μπορούσαν να βοηθήσουν στην επίλυση προβλημάτων.
Η διαδικασία κατά την οποία αποδίδουμε γενικευμένα χαρακτηριστικά στα μέλη μιας κοινωνικής ομάδας και χρησιμοποιούμε αυτές τις πεποιθήσεις για να ερμηνεύσουμε ή να αξιολογήσουμε συγκεκριμένα άτομα, συχνά παραβλέποντας τις ατομικές τους διαφορές.
Η τάση να υιοθετούμε μια άποψη, επιλογή ή συμπεριφορά επειδή αντιλαμβανόμαστε ότι την υιοθετούν πολλοί άλλοι, χρησιμοποιώντας τη δημοφιλία ως ένδειξη ορθότητας, ποιότητας ή κοινωνικής αποδοχής.
Η τάση να αντιλαμβανόμαστε ένα άτομο ως πιο ελκυστικό όταν εμφανίζεται μέσα σε μια ομάδα σε σύγκριση με την παρουσίασή του μόνο του, λόγω της επίδρασης του ομαδικού οπτικού πλαισίου στην αξιολόγηση των επιμέρους προσώπων.
Η τάση να αποδίδουμε υπερβολική αξιοπιστία και βαρύτητα στις απόψεις ή τις οδηγίες ενός προσώπου λόγω του κύρους, της θέσης ή της αντιλαμβανόμενης εξειδίκευσής του, ενίοτε χωρίς να αξιολογούμε επαρκώς τα στοιχεία που τις υποστηρίζουν.
Η τάση να οργανώνουμε και να αξιολογούμε νοητικά τα χρήματα σε ξεχωριστές κατηγορίες ή «λογαριασμούς», αντιμετωπίζοντας διαφορετικά ποσά ανάλογα με την προέλευση, τον σκοπό ή τη συναισθηματική τους σημασία, παρότι έχουν την ίδια οικονομική αξία.
Η τάση να εμπιστευόμαστε υπερβολικά τις προτάσεις και τα αποτελέσματα αυτοματοποιημένων συστημάτων, αποδεχόμενοι ενδεχομένως λανθασμένες υποδείξεις ή παραβλέποντας σημαντικές πληροφορίες που έρχονται σε αντίθεση με αυτές.
Η τάση να πιστεύουμε ότι ο κόσμος λειτουργεί με δίκαιο τρόπο και ότι οι άνθρωποι παίρνουν αυτό που τους αξίζει, γεγονός που μπορεί να μας οδηγήσει να αποδίδουμε ευθύνη στα θύματα αδικίας ή να παραβλέπουμε τον ρόλο της τύχης και των εξωτερικών συνθηκών.
Η τάση να αντιλαμβανόμαστε τα μέλη μιας ομάδας στην οποία δεν ανήκουμε ως περισσότερο όμοια μεταξύ τους, αναγνωρίζοντας μεγαλύτερη ποικιλομορφία και περισσότερες ατομικές διαφορές στα μέλη της δικής μας ομάδας.
Η τάση να ερμηνεύουμε τις θετικές συμπεριφορές της δικής μας ομάδας ως αποτέλεσμα προσωπικών ικανοτήτων και τις αρνητικές ως αποτέλεσμα εξωτερικών συνθηκών, ενώ για τις εξωτερικές ομάδες τείνουμε να κάνουμε το αντίθετο, αποδίδοντας τις αρνητικές συμπεριφορές σε σταθερά χαρακτηριστικά και τις θετικές σε εξαιρέσεις ή ευνοϊκές περιστάσεις.
Η τάση να υποτιμούμε μια πρόταση, έναν συμβιβασμό ή μια παραχώρηση επειδή προέρχεται από κάποιον που αντιλαμβανόμαστε ως αντίπαλο ή μη φιλική πλευρά, ακόμη και όταν το περιεχόμενό της μπορεί να είναι συμφέρον ή ωφέλιμο.
Η τάση να θεωρούμε ότι οι αποφάσεις ή οι δημόσιες θέσεις μιας ομάδας αντιπροσωπεύουν τις προσωπικές πεποιθήσεις όλων των μελών της, παραβλέποντας τις εσωτερικές διαφωνίες και τη διαδικασία μέσω της οποίας λήφθηκε η απόφαση.
Η τάση να αξιολογούμε, να εμπιστευόμαστε ή να ευνοούμε περισσότερο τα άτομα που ανήκουν στη δική μας ομάδα σε σύγκριση με άτομα εξωτερικών ομάδων, ακόμη και όταν δεν υπάρχουν αντικειμενικοί λόγοι που να δικαιολογούν τη διαφορετική μεταχείριση.
Η τάση, ιδιαίτερα σε μεγαλύτερες ηλικίες, να δίνουμε σχετικά μεγαλύτερη προσοχή και μνημονική βαρύτητα σε θετικές πληροφορίες σε σύγκριση με αρνητικές, γεγονός που συνδέεται με τη συναισθηματική ρύθμιση και τις μεταβαλλόμενες προτεραιότητες κατά τη διάρκεια της ζωής.
Η τάση να αναγνωρίζουμε με μεγαλύτερη ακρίβεια πρόσωπα ανθρώπων που ανήκουν στην ίδια φυλετική ομάδα με εμάς, σε σύγκριση με πρόσωπα διαφορετικών ομάδων, λόγω διαφορών στην εξοικείωση, στην οπτική επεξεργασία και στην εξατομικευμένη αναγνώριση.
Η τάση να θεωρούμε ότι προηγούμενες ηθικά θετικές πράξεις ή δηλώσεις μας αποτελούν διαπιστευτήριο του ηθικού μας χαρακτήρα, με αποτέλεσμα να αντιμετωπίζουμε ενδεχομένως με μεγαλύτερη επιείκεια μεταγενέστερες αμφιλεγόμενες ή λιγότερο ηθικές συμπεριφορές.
Η λογική πλάνη κατά την οποία απορρίπτουμε ένα συμπέρασμα ως ψευδές αποκλειστικά επειδή το επιχείρημα που χρησιμοποιήθηκε για να το υποστηρίξει περιέχει λογικό σφάλμα, συγχέοντας την ποιότητα της επιχειρηματολογίας με την αλήθεια του ισχυρισμού.
Η τάση ατόμων ή οργανισμών να υποτιμούν ή να απορρίπτουν ιδέες, γνώσεις, προϊόντα και λύσεις που προέρχονται από εξωτερικές πηγές, επειδή δεν δημιουργήθηκαν από τους ίδιους, ακόμη και όταν αυτές μπορεί να είναι αποτελεσματικότερες ή καταλληλότερες.
Η τάση να υποεκτιμούμε τον χρόνο που απαιτείται για τη διαδρομή μιας γνώριμης διαδρομής και να υπερεκτιμούμε τον χρόνο μιας λιγότερο γνώριμης, καθώς η εξοικείωση και η ρουτίνα επηρεάζουν την αντίληψη και την ανάκληση της διάρκειας.